|
รายชื่อดุษฎีนิพนธ์ที่ได้รับการอนุมัติ 1. “การสื่อสารทางการเมืองของ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ” 2. “ถอดรหัสปฏิวัติรัฐประหาร พ.ศ.2475 – 2549 จากเนื้อหาสู่ตัวเลขทางสถิติ” 3. “บทบาททางการเมืองและกลยุทธ์การสื่อสารทางกรเมืองของทหารในภาวะวิกฤติทางการเมืองไทย: กรณีศึกษาระหว่างวันที่ 19 กันยายน 2549 ถึงวันที่ 13 เมษายน 252” 4. “การกล่อมเกลาเรียนรู้ทางการเมืองและพัฒนาวัฒนธรรมการเมืองแบบประชาธิปไตยในหลักสูตรวิชาสังคมศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา” 5. “กระบวนการสื่อสารทางการเมืองเปรียบเทียบระหว่างผู้ว่าราชการจังหวัดกับนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด: ศึกษากรณีจังหวัดสระบุรี” 8. “การสื่อสารทางการเมืองของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย: ศึกษากรณีระหว่างวันที่ 23 ธันวาคม 2550 ถึงวันที่ 2 ธันวาคม 2551” 9. “บทบาทของสมาชิกวุฒิสภาชุดแรกที่มาจากรัฐธรรมนูญปี พ.ศ.2550: ศึกษาเปรียบเทียบสมาชิกที่มาจากการเลือกตั้งกับสมาชิกที่มาจากการสรรหา” 10. “การสื่อสารทางการเมืองของพระราชธรรมนิเทศ (พระพยอม กัลยาโณ): ศึกษาในห้วงภาวะวิกฤตทางการเมือง” 11. “การสื่อสารต่างวัฒนธรรมของชนกลุ่มน้อยระหว่างชาวพม่า ลาว กัมพูชา ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย: กรณีศึกษาจังหวัดสมุทรสาคร” 12. “การสื่อสารทางการเมืองของคณะกรรมการการเลือกตั้ง: ศึกษากรณีการจัดการเลือกตั้งทั่วไปสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภา” 14. “กลยุทธ์ในการสื่อสารทางการเมืองของสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันในการต่อต้านการแปรรูปรัฐวิสาหกิจในช่วงปี 2547 – 2552” 15. “กลยุทธ์การสื่อสารด้านการท่องเที่ยว: ศึกษาเปรียบเทียบรัฐบาลนายชวน หลีกภัย กับรัฐบาลพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร” 16. “การสื่อสารของหนังตะลุง: ศึกษากรณีบทบาททางการเมืองและวัฒนธรรมภาคใต้” 17. “การประกอบสร้างความจริงของ popular book ว่าด้วยปรากฏการณ์ความรุนแรงและปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้” 18. “การรับรู้ข่าวสารทางการเมืองของชาวภูมิซรอลจากรัฐบาล ศึกษากรณีวิกฤตการณ์เขาพระวิหารในช่วง พ.ศ.2551 – 2552” 19. “การสื่อสารเพื่อแสวงหาผลประโยชน์สูงสุดของหัวคะแนนเพื่อทำกำไรสูงสุด: กรณีศึกษา การเลือกตั้งทั่วไปปี 2550 เฉพาะเขตเลือกตั้งที่4 จังหวัดอุบลราชธานี” 20. ““สถานที่ที่สาม” กับการเมืองท้องถิ่น กรณีศึกษายุทธศาสตร์การสื่อสารทางการเมืองของสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร” 21. “การกล่อมเกลาและเรียนรู้ทางการเมืองของทหารเรือไทย ศึกษาผ่านหลักสูตรการศึกษาของกองทัพเรือ” 22. “กระบวนการสื่อสารเพื่อเข้าสู่ตำแหน่งทางการเมือง: ศึกษากรณีดารา นักแสดง นักร้อง ผู้ประกาศ” 23. “การสื่อสารทางการเมือง: กรณีศึกษา ปัญหาความรุนแรงใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้” 24. “สถานภาพองค์ความรู้ด้านการสื่อสารการเมืองในประเทศไทย: ศึกษากรณีองค์ความรู้ในปี พ.ศ. 2551” 25. “การประกอบสร้างความจริงทางสังคม กรณีการขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกของประเทศกัมพูชา ผ่านการเล่าเรื่องของหนังสือพิมพ์มติชนและหนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน ในช่วงเวลา พ.ศ.2548 - 2553” 26. “การสื่อสารทางการเมืองของนายอุทัย พิมพ์ใจชน: ศึกษาในห้วงเวลาระหว่างปีพ.ศ.2512 - 2549” 27. “บทบาทของนักการเมืองสตรีไทยกับการให้การเรียนรู้หรือกล่อมเกลาทางการเมืองที่มีผลต่อการพัฒนาการเมืองในช่วงปี พ.ศ.2540 - 2548” 28. “การสื่อสารทางการเมืองของสื่อสิ่งพิมพ์ในภาวะวิกฤติทางการเมืองไทย ในช่วงเดือน เมษายน 2552 – พฤษภาคม 2553 ศึกษากรณีหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ และมติชน” 29. “พฤติกรรมทางการเมืองของชนชั้นกลางในเขตกรุงเทพและปริมณฑล ในช่วง พ.ศ.2551 - 2553” 30. “บทบาทของหน่วยพัฒนาการเคลื่อนที่ หน่วยบัญชาการการทหารพัฒนาในกระบวนการสื่อสารทางการเมือง เพื่องานพัฒนาด้านความมั่นคงในพื้นที่ชนบท” 31. “บทบาท กอ.รมน.: ศึกษากรณีที่มีผลกระทบต่อสิทธิเสรีภาพของประชาชนและเสรีภาพของสื่อมวลชน” 32. “การสื่อสารทางการเมืองของผู้บัญชาการทหารสูงสุด: ศึกษาในช่วงเวลาปี พ.ศ.2545 - 2551” 33. “กระบวนการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งโดยใช้กลยุทธการตลาดแบบขายตรงหลายชั้น: ศึกษากรณีเขตเลือกตั้งส่วนภูมิภาค” 34. “การสื่อสารทางการเมือง เรื่องการร่างรัฐธรรมนูญ: ศึกษาเปรียบเทียบร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับปี พ.ศ.2540 และฉบับปี พ.ศ.2550” 35. “การประกอบสร้างความจริงทางสังคมผ่านรายการเมืองไทยรายสัปดาห์ของนายสนธิ ลิ้มทองกุล ในช่วงปี พ.ศ.2548 - 2553” 37. “ความตื่นตัวทางการเมืองของเยาวชนในเขตกรุงเทพฯ กับการพัฒนาวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยในประเทศไทย” 38. “การสื่อสารของนายธนินท์ เจียรวนนท์ ศึกษากรณีผลกระทบต่อเศรษฐกิจการเมืองของประเทศไทย” 39. “กลยุทธการสื่อสารทางการเมืองของนายกเมืองพัทยา: ศึกษาในห้วงเวลาตั้งแต่ปี พ.ศ.2527-2554” 40. “การสื่อสารทางการเมืองของสื่อสิ่งพิมพ์ในภาวะวิกฤตทางการเมือง ศึกษากรณี บทบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์มติชนและหนังสือพิมพ์ไทยรัฐในปี พ.ศ.2550-2554” 42. “ยุทธศาสตร์การรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งโดยใช้แนวของการตลาดทางการเมือง (Political Marketing as campaign strategy) ในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นของประเทศไทย” 43. “การสื่อสารทางการเมืองผ่านสัญลักษณ์: ศึกษาในห้วงวิกฤตทางการเมือง ระหว่างปี พ.ศ.2549-2553” 44. “การมีส่วนร่วมทางการเมืองของคนขับรถแท็กซี่ในกรุงเทพมหานคร ศึกษาในห้วงวิกฤตทางการเมือง พ.ศ.2552-2553” 45. “การสื่อสารทางการเมืองเรื่องพลังงานในอ่าวไทย: ศึกษากรณีการสื่อสารทางการเมืองผ่านนโยบายของรัฐบาลในช่วงปี พ.ศ.2524-2553” 46. “การสื่อสารทางการเมืองของผู้นำสตรีทางศาสนา: ศึกษากรณีแม่ชีสันสนีย์ แห่งเสถียรธรรมสถาน พ.ศ.2523-2553” 47. “กระบวนการสื่อสารทางการเมืองของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ: กรณีศึกษาในช่วงภาวะวิกฤตทางการเมืองในปี 2551-2553” 48. “การประกอบสร้างความเป็นจริงทางสังคมผ่านการเล่าเรื่องเกี่ยวกับผลประโยชน์ทับซ้อนกรณีอดีตนายกรัฐมนตรี พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร ของหนังสือพิมพ์มติชนและหนังสือพิมพ์ไทยรัฐในช่วงวิกฤตการณ์การเมืองไทย” 49. “บทบาทการบริหารจัดการสื่อมวลชนของรัฐบาล ศึกษากรณี รัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ” 50. “กลยุทธการตลาดทางการเมืองของพรรคประชาธิปัตย์: ศึกษากรณีการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งทั่วไปวันที่ 3 กรกฎาคม 2554” |
โครงร่างดุษฎีนิพนธ์


